تبليغاتX
عشاق الرقیه
بسم الله الرحمن الرحيم اَلسّلامُ عَلَيْكِ يا سَيِّدَتُنا رُقَّيهً ، عَلَيْكِ تَحِيَّهً وَ السَّلامُ وَ رَحمَهُ اللهِ وَ بَرَكاتُهُ، اَلسّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ اَميرِالمؤْمِنينَ عَليِّ ابْنِ اَبيطالِبٍ  اَلسّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ فاطمه الزَّهرآءِ سَيَّدَه نِسآءِ العالمينَ  اَلسّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ خَديجهَ الْكُبري اُمَّ ِالمؤْمِنينَ وَ  ِالمؤْمِناتِ  اَلسّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ وَليَّ الله ، اَلسّلامُ عَلَيْكِ يا اُخْتَ وَليَّ الله، اَلسّلامُ عَلَيْكِ يا عَمه َ وَليَّ الله، اَلسّلامُ عَلَيْكِ يا بِنْتَ اَلْحُسَينِ الْشَّهيدِ، اَلسّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُها الْصِّديقَهُ الْشَّهيدهُ ، اَلسّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُها الرَّضيَّه الْمَرضِيَّه ، اَلسّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُها الْتَقُيَّهُ الْنَقِيَّهُ ، اَلسّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُها الْزَّكِيَّهُ الْفاضِلَهُ ، اَلسّلامُ عَلَيْكِ اَيَّتُها الْمَظلومَهُ الْبَهِيَّه ، صلَّي اللهُ عَلَيْكِ وَ عَلي روُحِكِ وَ بَدَنِكِ، فَجَعَلَ اللهُ مَنْزِلَكِ وَ مَأواكِ فِي الْجَنَّهِ  مَعَ ابائِكِ وَ اَجْدادِكِ الطَّيِّبينَ الطّاهِرينِ الْمَعْصُومينَ، اَلسّلامُ عَلَيْكم بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَي الدّارِ، وَ عَلي الْمَلائِكَهِ الْحافّينَ حَوْلَ حَرَمِكِ الشَْريفِ وَ رَحْمَهُ اللهِ وَ بَرَكاتُهُ ، و صلَّي اللهُ عَلي سَيِّدِنا مُحَمَّدٍ وَ الِه الطَّيِّبينَ الطّاهِرينَ بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمُ الرّاحِمينَ
دختری از بارون.....

سلام
از اينكه بي سعادت بوديم تا به موقعه اين وبلاگ را به روز كنيم معذرت انشاه ا... با دعاي دوستان  توفيقات ما زياد بسه در راه خدمت به بي بي جان
بگذريم ...

تعجيل در فرج صلوات


روز تولد بي بي جان ...،دختر خورسيد.. ،دختر بارون.. و خلاصه دردانه ابا عبدا..و متاسفانه  دستگاه هاي اجرايي چقدر اهميت دادن به اين موضوع ...


قضاوت باشما...


 در اين محدوده زمان كه جنگ جنگ رواني و اعتقادي كشورهاي غربي براي از بين بردن عقايد و اعتقادات ما چه كارها كه نمي كنن انواع كتاب ها ،انواع سي دي ها وچه كارهايي كه نمي كنند باچه بوجه هاي بالايي واقعاً... اونوقت تو ايران رسانه ملي ما نبايد حرفي از دردانه ازباب بياره ....
اززمان امام راحل(ره)كه مردان خدا با چه زحمتي ساختمان صدا وسيمارو گرفتن چه خون ها كه پاش ندادند وچه افرادي كه شهيد نشدن كه شايد الان بودن حق اين كارها روبه جا مي آوردن حا لا اقايون برطبقه بالا درجايي راحت نشسته اند وقافل ازاينكه دراون دنيا بايد جواب پس بدن ..
خلاصه ...
خيلي ها خبر ندارن ازتاريخ شيعه  پس دست به دست هم بدهيم تا ديگران را به اعتقادات خود برسانيم نه اينكه خودمان به اعتقادات آنها روي بياوريم ...
 

 

تولد دختر خورشید.... 

    

 
 
 
رقيه(س) دختر خورشيد است...
 
 
 
 
 
رقيه(س) از تبار نور و از جنس آبي آسمان است. رقيه(س)، رقيه(س) است.
رقيه(س) جلوه ديگري از شكوه و عظمت حماسه عاشورا است. و حضور اين كودك خردسال در متن نهضت سرخ حسيني بي هيچ شك و شبهه‌اي اتفاقي ساده و ناچيز نبوده است، چنانكه هر يك از كساني كه در واقعه نينوا حضور داشته‌اند، چون نيك بنگريم، حامل پيامي شگرف و شگفت بوده‌اند.
 
به گواه تاريخ نگاران و مقتل نويسان رحلت شهادت‌گونه رقيه(س) اندكي پس از واقعه خونين كربلا در سال شصت و يكم هجري رخ داده است و در اين هنگام وي سه يا چهار ساله بوده است. و نخستين نكته شگفت درباره رقيه(س)، شايد همين باشد كه با چنين عمر كوتاهي، از مرزهاي تاريخ عبور كرد و به جاودانگي رسيد، آن گونه كه برادر شيرخوارش علي‌اصغر(ع) به چنين مرتبه‌اي نايل شد.
 به عبارت ديگر يكي از جلوه‌هاي رويداد بزرگ عاشورا تنوع سني شخصيت‌هاي آن مي‌باشد كه از پايين‌ترين سن آغاز و به بالاترين سنين (حضرت حبيب‌بن مظاهر) ختم مي‌گردد. نكته قابل تأمل ديگر در بررسي اين مهم آن است كه در پديد آوردن اين حماسه بي‌بديل و شكوهمند تنها يك جنسيت سهيم نبوده، بلكه در كنار اسامي مردان و پسران جانباز و ايثارگر اين واقعه، نام زنان و دختران نيز حضوري پررنگ و تابناك دارد.
مصائب و شدائدي را كه رقيه(س) از كربلا تا كوفه و از كوفه تا شام متحمل مي‌شود، آنچنان تلخ و دهشتناك است كه وجدان هر انسان آزاده و صاحبدلي را مي‌آزارد و قلب و روح را متأثر و مجروح مي‌سازد. تحمل گرماي شديد كربلا همراه با تشنگي، حضور در صحنه شهادت خويشاوندان، اسارت و ناظر رفتارهاي شقاوت آلود بودن، آزار و شكنجه‌ هاي جسمي و روحي فراوان، دلتنگي براي پدر در خرابه شام و ... نشانگر مصائب عظمايي است كه يك كودك خردسال با جسم و روح لطيف خود با آن مواجه شده است. از ديگر سو همين قساوت سپاه يزيد است كه بر عظمت نهضت سترگ عاشورا مي‌افزايد، زيرا حضرت امام حسين(ع) با شناخت و پيش‌بيني تمام اين مصائب و شدائد به قيام در راه احياء دين جد بزرگوار خويش قد علم فرمود و چنين دشواري‌هايي نتوانست هيچ گونه خللي بر عزم استوار آن حضرت در راه آزمايش بزرگ الهي پديد آورد.
رقيه(س) برهان بزرگ ديگري است بر حقانيت قيام امام حسين(ع) كه تنها كسي مي‌تواند چنين به مبارزه و مقابله با ستم برخيزد كه مقصدي الهي داشته باشد، و رقيه(س) برهان بزرگ ديگري است بر مظلوميت عترت پاك پيامبر(ص) و رسواكننده سياهكاراني است كه داعيه جانشيني رسول خدا(ص) را سردادند و رقيه(س) برهان بزرگ ديگري است براي آن كه اوج توحش و سنگدلي دژخيمان دستگاه بني‌اميه براي هميشه تاريخ به اثبات بماند، و رقيه(س) فاتح شام و سفير بزرگ عاشورا در اين سرزمين است، و رقيه(س) برهان بزرگ ديگري است بر اين حقيقت بزرگ كه حق بر باطل پيروز خواهد شد و اينك پس از قرن‌هاي متمادي آنان كه به مرقد مطهر آن حضرت در شام مشرف مي‌شوند به عينه تفاوت ميان مقام و مرتبه اين كودك سه ساله را با خليفه جابري چون يزيد درمي‌يابند.
متأسفانه منابعي كه از تاراج زمان و عناد دستگاه خلفا در امان مانده باشد و بتواند اطلاعات بيشتري را درباره حضرت رقيه(س) ارايه نمايد بسيار اندك است. عمادالدين حسن بن علي بن محمد طبري، معاصر خواجه نصيرالدين طوسي، در كتاب ارجمند كامل بهايي درباره اسارت اهل بيت حضرت خامس آل عبا(ع) و نحوه درگذشت جانگداز حضرت رقيه(س) سخن گفته پس حضرت را در ان هنگام چهار ساله ذكر نموده است. اين كتاب بنا به گفته مرحوم محدث قمي در فوائد الرضويه در سال 675 هجري قمري تأليف شده است.
مورخ شهيد سيدبن طاووس دركتاب ارجمند «اللهوت علي قتلي الطفوف» نيز آورده است: «حضرت سيدالشهدا(ع) هنگامي كه اشعار معروف «يا دهراف لك من خليل...» را ايراد فرمود، حضرت زينب(س) و اهل حرم عليهم‌السلام فرياد و شيون آغاز كردند. حضرت آنان را به صبر و بردباري دعوت كرده و فرمود: «خواهرم ام‌كلثوم، و تو اي زينب، و تو اي رقيه و تو اي فاطمه، و تو اي رباب، زماني كه من كشته شدم، در سوگ من گريبان چاك نزنيد و روي نخراشيد و كلامي ناروا بر زبان نياوريد».
 مؤيد اين نقل، روايت ديگري است با همين مضمون از سليمان بن ابراهيم قندوزي در كتاب «ينابيع الموده» به نقل از مقتل مسمي به ابومختف، كه حضرت اباعبدالله(ع) هنگام وداع فرموده‌اند: «ثم نادي: يا ام‌كلثوم و يا رقيه و يا عاتكه و يا زينب؛ يا اهل بيتي عليكن مني السلام».
در اشعار و مراثي شعراي عرب پس از واقعه كربلا، بيشتر به ستايش جنگاوران شهيد حماسه عاشورا اشاره شده است و اين امر بي‌ترديد برخاسته ازنگرش غالب آن روزگار است، روزگاري كه مردمان آن شجاعت و شهامت را در تهور ميدان كارزار جستجو مي‌كرده‌اند و به همين لحاظ ستايشگر مردان دلير و رزمجو بوده‌اند.
البته تعدد شخصيت‌هاي بزرگ در صحنه حماسه عاشورا و كوشش بي‌وقفه مأموران دستگاه خلافت را در از بين بردن آثار و اشعار مربوط به علويان و بويژه خاندان حضرت امام حسين(ع) نبايد ناديده انگاشت. با اين حال در برخي از نخستين مرثيه‌هايي كه به ما رسيده است، شاعر بدون ذكر نام و اشاره مشخصي از اسارت خانواده و طفلان حضرت امام حسين(ع) نبايد ناديده انگاشت. با اين حال در برخي از نخستين مرثيه‌هايي كه به ما رسيده است، شاعر بدون ذكر نام و اشاره مشخصي از اسارت خانواده و طفلان حضرت امام حسين(ع) و مصائبي كه بر آنان روا داشته شده، به شكوه ياد كرده است كه مي‌توان دريافت يكي از مصاديق مراد شاعر حضرت رقيه(س) بوده است.
و اما قديمي‌ترين و گرانبهاترين منبع و سندي كه به طور مشخص از حضرت رقيه(س) در آن نام برده شده است، قصيده دردآلود شاعر اهل بيت و از اصحاب امام جعفرصادق(ع) و امام موسي‌كاظم(ع) به نام سيف بن عميره نخعي كوفي مي‌باشد، كه مقام و منزلت ارجمند وي بر اهل قلم پوشيده نيست و بزرگان چون شيخ طوسي، علامه حلي، علامه مجلسي، ابن داوود، ابن نديم، سيد بحرالعلوم و ... ايشان را از مشايخ شيعه و در شمار راويان مشهور و معتبري به شمار آورده‌اند كه زيارت عاشورا را از امام محمدباقر(ع) نقل كرده است.
يكي از دلايل ديگر اهميت اين قصيده آن است كه در آن از رقيه(س) و سكينه(س) هر دو در كنار هم نام برده شده است و بدين ترتيب بر اين شك ضعيف برخي از پژوهشگران كه اين دو خواهر را يكي مي‌پنداشته‌اند، خاتمه مي‌بخشد.
اين چكامه دردآلود كه در رثاي سالار و سرور شهيدان حضرت اباعبدالله(ع) و ياران و همراهان باوفاي آن عاليجناب سروده شده است و در كتاب «المنتخب» توسط شيخ فخرالدين طريحي گردآوري و منتشر شده است، از نمونه‌هاي بسيار باارزش ادب شيعه است كه نشانگر خلوص و ارادت و تهور شاعر در ستيز با ظلم و دفاع از خاندان مظلوم وحي است.
سيف بن عميره در اين چكامه دوبار از حضرت رقيه(س) نام برده است:
    ... و رقيه رق الحسود لصعفها
    و غداليعذرها الذي لم يعذر...
    ... لم انسها و سكينه و رقيه
    بيكينه تبحسر و تزفر
در قلمرو ادبيات فارسي نيز ماجرا تقريباً شبيه ادبيات عرب است، به عبارت ديگر اكثر شاعران ايراني بيشتر در ضمن مرثيه‌اي درباره امام حسين(ع)، يا سقاي نينوا حضرت ابوالفضل‌العباس(ع) و يا حضرت زينب كبري(س)، به حضرت رقيه(س) و مصائب آن حضرت اشاره داشته‌اند.
با اين توضيح مبرهن است كه تعداد اشعاري كه به طور مستقل درباره حضرت رقيه(س) سروده شده باشد، بسيار اندك است و نكته ديگر در اين خصوص آن بيشتر اين آثار جنبه مرثيه داشته و از مدح و منقبت، مولوديه و يا اشعاري كه پيرامون كرامات آن حضرت باشد، اثر كمتري مي‌توان جست.
موضوع بسيار پراهميتي كه نبايد ناديده انگاشت رويكرد سخن سرايان معاصر نسبت به درك شخصيت و كشف پيام و ويژگي‌هاي تأمل برانگيز حضرت رقيه(س) است. در اين زمينه آنچه به تحقيق مي‌توان ابراز داشت، عرض ارادتي است كه در آثار و اشعار شاعران چند دهه اخير به نحو بارز و چشمگيري خودنمايي مي‌كند، چنانكه ديوان برخي از شاعران معاصر به بيش از يك مرثيه يا نوحه درباره آن حضرت مزين شده است.
برخي از اشعار داراي فضاسازي و رنگ‌آميزي‌ه اي ويژه‌اي هستند و شاعر با تصويرپردازي‌هاي هنرمندانه كوشش كرده است تا با همآوا شدن و درك دنياي پاك و معصومانه كودك سه ساله اباعبدالله(ع) فضايي ناب و تازه بيافريند، آنچنان كه احساس مي‌شود گويي گذشت زمان اندك اندك موجب شده است تا بشر به توفيق درك شخصيت حضرت رقيه(س) نزديكتر شود.
 +لینک ثابت | نوشته شده توسط خادم الرقیه
 16:49 | شنبه بیست و یکم شهریور 1388  |   
رویدادهای اخیر در تهران .....
 

 

 

ناگهان در نمازجمعه شهر

                                  عطر محراب جمکران گل کرد

بغض تو تا شکست بر لبها

                                 ذکر باصاحب الزمان گل کرد

جان ابران !چه شد که جانت را

                                جان ناقابلی گمان کردی؟

آبروی همه مسلمانان

                                  اشگ ما را چرادر آوردی ؟

جسم تو کامل است ناقص نیست

                                 می دهد عطر یک بغل گل یاس

دستت اما حکایتی دارد :

                                       رحما یاد تو یا عباس .....

   

 +لینک ثابت | نوشته شده توسط خادم الرقیه
 10:39 | چهارشنبه بیست و چهارم تیر 1388  |   
رحلت یکی ازیاران با وفا......

عرض تسلیت

رحلت جان سوز مرجع و عالم ربانی بزرگ شیعه ایران یکی از یاران باوفا امام زمان        ( آیت ا... بهجت )به امام زمان و مقلدان ایشان تسلیت می گم

یا صاحب الزمان اقا اجرک الله

 +لینک ثابت | نوشته شده توسط خادم الرقیه
 1:15 | سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1388  |   
ایام شهادت ......یک سالگی تولد......

سلام

ایام شهادت بی بی  دوعالم فاطمه کبیر بر تمامی مسلمانان تسلیت باد

 

دلی که در آن مهر فاطمه نیست سنگ است

چرا که نور او وخدا هماهنگ است

اگر قدم نهد او به صحنه محشر

کمیت جمله شفاعت او سنگ است

الحمدالله عمری بود و یک سال از تولد آخرتی من گذشت و اگه پیشرفت زیادی نداشتم خوب تازه

واردیم چه کنم هنوز به کمک دوستان نیاز داریم

یاعلی

 +لینک ثابت | نوشته شده توسط خادم الرقیه
 23:53 | جمعه بیست و پنجم اردیبهشت 1388  |   
بهار 88
 
 +لینک ثابت | نوشته شده توسط خادم الرقیه
 18:16 | دوشنبه هفدهم فروردین 1388  |   
17ربیع الاول

 

ولادت پیامبر اعظم (ص)و ولا دت امام صادق (ع) بر تمام مسلمانان به خصوص شیعیانه حضرت  مبارک باد .

به اتفاق علمای شیعه در این روز هنگام فجر روز جمعه در مکه معظمه ولاد ت با سعادت حضرت سید الانبیا؛ (ص) واقع شده است . ولادت ان حضرت با سلطنت انوشیروان عادل مقارن بود و در آن سال اصحاب فیل هلاک شدند

نام آن حضرت محمد (ص) و کینه ایشان ابوالقاسم است . نام پدر ایشان عبدالله و نام مادر آن حضرت  آمنه  بنت وهب است .

هنگام ولادت نور از پیشانی آن حضرت لامع بود و بوی مشک از ایشان ساطع می گشت .

 معجزات ولادت حضرت   

 معجزات ولادت آن حضرت هربتی که در هر جای عالم بود به رو در افتاد و چهارده کنگره از ایوان کسری فروریخت . دریاچه ساوه که آن را می پرستیدند خشک و بدل به نمکزار شد . در وادی ساوه که سالهابود کسی در آ« آب ندیده بود آب جاری شد . آتشکده فارس که هزار سال خاموش نشده بود در شب ولادت آن حضرت خاموش شد

هنگام ولادت آن حضرت این ندا از آسمان شنیده شد ((جا؛الحق و زهق الباطل .ان الباطل کان زهوقاً)) سوره اسرا؛ آیه 84

ولادت امام صادق (ع)

در 17 ربیع الاول سال 83ه ولادت با سعادت امام جعفر صادق (ع) در مدینه منوره اتفاق افتاد

نام مبارک آن حضرت جعفر و کینه شریفش ابوعبدالله و لقب نورانی حضرت صادق است پدر بزرگوارشان امام محمد باقر (ع) و مادر گرامی آن حضرتجناب ام فروه است که امام صادق (ع) در باره ایشان می فرمایند: مادرم از بانوان پرهیز کار و با ایمان و نیکو کار بود

در شمایل آن حضرت کفته اند آن حضرت میانه  قد و افروخته رو و سفید بدن و کشیده بینی و کشیده بینی و موهای ایشان سیاه و مجعد و بر گونه شان خال سِیاهی داشت ((منتهی الامال .ج2ص121))   

 

 +لینک ثابت | نوشته شده توسط خادم الرقیه
 10:19 | شنبه بیست و چهارم اسفند 1387  |   
بوی غم ....

 

تسلای دل زینب صلوات

امان از دل زینب

بوی اسیری :

دیگه از عصر عاشورا زینب ،رقیه.... در بیابانها آواره می شند

اخ قربان حسین برم

راوی میگه دیدم شب آخر وقتی همه خوابیدن امام اومد بیرون رفت تو دل صحرا دیدم حی خم می شه حی راست می شه انگار از زمین چیزی بر میداره .....رفتم جلو دیدم امام از وجود من با خبر شد برگشت سمت خیمه صدام کرد گفت مگه نگفتم کسی از خیمه بیرون نیا گفت آقا دل نگران شما شدم

رفتم جلو دیدم امام خار روی زمین می کنده (آی الهی فداتشم بی بی )میدونست رقیه ش فردا آواره میشه ولی من موندم چرا آقا که خبر داشت نگفت :بچه ها ، زنا،گوشواره هاشونو در بیارن

وای وای وای وای وای وای وای وای وای وای وای وای امان از دل زینب   

 

 +لینک ثابت | نوشته شده توسط خادم الرقیه
 17:32 | پنجشنبه نوزدهم دی 1387  |   
کربلایی دیگر .....

آزادی غزه صلوات

پروردگارا:...                                                                                                        

        ما را جز شهادت در راه خودت قرار مده

                  بیانات حضرت آقا:             

 

 

همه مومنان دنیای اسلام به هر نحو ممکن موظف به دفاع از زنان و کو دکان و مردم بی دفاع غزه اندو هر کس در این دفاع مشروع و مقدس کشته شود شهید است و امید آن خواهد داشت که در صف شهدای بدر و احد و در محضر رسول الله صلی الله علیه وآله محشور شود!!!!

ما هم به نوبه خود در گریه های محرم برایشان دعا می کنیم    

 +لینک ثابت | نوشته شده توسط خادم الرقیه
 22:13 | جمعه سیزدهم دی 1387  |   
بوی محرم .............

 

 بوی محرم

آغاز ماه محرم و شروع مصائب امام ابا عبدالله الحسین(ع) را

خدمت تمامی عاشقان اهل بیت تسلیت عرض می کنم.

امید است ما جزء عزاداران واقعی آن حضرت باشیم.

باز محرم رسید

 +لینک ثابت | نوشته شده توسط خادم الرقیه
 12:5 | جمعه بیست و نهم آذر 1387  |   
منابه اصیل در مورد حضرت رقیه و ديدگاه آيت الله العظمي گلپايگاني (ره)

 

قديمي‏ترين کتابي که از حضرت رقيه (عليهاالسلام) به عنوان دختر امام حسين) عليه‏السلام) ياد کرده است و شهادت او را در خرابه شام مي‏داند، همين کتاب است. اين کتاب، اثر عالم بزرگوار، شيخ عمادالدين الحسن بن علي بن محمد طبري امامي است که به امر وزير بهاءالدين، حاکم اصفهان در روزگار سلطنت هلاکوخان، نوشته شده است. به ظاهر، نام گذاري آن به کامل بهائي از آن روست که به امر بهاءالدين نگاشته شده است.

اين کتاب در سال 675 هجري قمري تأليف شده و به دليل قدمت زيادي که دارد، از ارزش ويژه‏اي برخوردار است؛ زيرا به جهت نزديک بودن تأليف يا رويدادهاي نگاشته شده ـ به نسبت منابع موجود در اين راستا ـ حايز اهميت است و منبعي ممتاز به شمار مي‏رود و دستمايه تحقيقات بعدي بسيار در اين زمينه قرار مي‏گرفته است. شيخ عباس قمي در نفس المهموم و منتهي الامال، ماجراي شهادت حضرت رقيه (عليهاالسلام) را از آن کتاب نقل مي‏کند. هم چنين بسياري از عالمان بزرگوار مطالب اين کتاب را مورد تأييد، و به آن استناد کرده‏اند. اين نگارنده، کتاب ديگري به نام بشارة ‏المصطفی (صلي ‏الله ‏عليه ‏و آله) لشيعة المرتضي (عليه‏السلام) دارد که در اين کتاب نيز به برخي رويدادهاي پس از واقعه عاشورا اشاره شده است. اولين منبعي که در آن تصريح شده که اسيران کربلا در اربعين اول، بر سر مزار شهداي کربلا نيامده‏اند، همين کتاب مي‏باشد. او جرياني را از عطيه (14) دوست جابربن عبدالله انصاري نقل مي‏کند که به اتفاق هم بر سر مزار اباعبدالله الحسين (عليه‏السلام) و شهيدان کربلا حاضر شده، اولين زائرين قبر او در نخستين اربعين حسيني مي‏گردند. اما نگارنده سخني از ملاقات جابر با اسيران کربلا به ميان نمي‏آورد و بر خلاف آنچه در برخي مقتل‏ها نگاشته شده، هيچ ملاقاتي در اين روز بين او و اسيران کربلا صورت نمي‏گيرد. اين موضوع نيز نقطه عطف ديگري در امتياز و برتري اين کتاب مي‏باشد.

اللهوف

يکي ديگر از کتاب‏هاي کهن که در اين زمينه مطالبي نقل نموده، کتاب اللهوف از سيدبن طاووس است. بايد دانست احاطه ايشان به متون حديثي و تاريخي اسلام و شيعه، ممتاز و چشم‏گير است. وي مي‏نويسد: «شب عاشورا که حضرت سيدالشهداء (عليه‏السلام) اشعاري در بي وفايي دنيا مي‏خواند، حضرت زينب (عليهاالسلام) سخنان ايشان را شنيد و گريست. امام (عليه‏السلام) او را به صبر دعوت کرد و فرمود: «خواهرم، ام کلثوم و تو اي زينب! تو اي رقيه و فاطمه و رباب! سخنم را در نظر داريد [و به ياد داشته باشيد] هنگامي که من کشته شدم، براي من گريبان چاک نزنيد و صورت نخراشيد و سخني ناروا مگوييد [و خويشتن دار باشيد].»

بنابر نقل ايشان، نام حضرت رقيه (عليهاالسلام) بارها بر زبان امام حسين (عليه‏السلام) جاري شده است. اين مطلب در مقتل ابومخنف نيز هست که حضرت پس از شهادت علي اصغر (عليه‏السلام)، فرياد برآورد: «اي ام کلثوم، اي سکينه، اي رقيه، اي عاتکه و اي زينب! اي اهل بيت من! خدانگهدار؛ من نيز رفتم». اين مطلب را سليمان بن ابراهيم قندوزي حنفي (وفات: 1294 ه .ق) در کتاب ينابيع المودة از مقتل ابومخنف نقل مي‏کند.

ديدگاه آيت الله العظمي گلپايگاني (ره)

از آيت الله العظمي سيد محمد رضا گلپايگاني (ره) در مورد حضرت رقيه (عليهاالسلام) و مرقد ايشان در دمشق و هم چنين داستان تعمير قبر حضرت که به دستور خود ايشان، به وسيله روياي صادقه‏اي انجام گرفت، پرسيدند. ايشان فرمود:

اين گونه مطالب که نقل شده است، هيچ گونه محال بودني از نظر عقلي ندارد؛ لکن از اموري که اعتقاد به آن لازم و واجب باشد، نيست.

 +لینک ثابت | نوشته شده توسط خادم الرقیه
 15:48 | سه شنبه پنجم آذر 1387  |   
از سال 87 راه اندازی شده
و برای آینده برنامه های زیادی داره البته به اذن بی بی رقیه و کمک شما دوستان
خوشحال میشم ازکوچک ترین اطلاعات شما ام از کامپیوتر و حضرت رقیه (س) استفاده کنیم
منتظر نظر شماهستیم
oshagh_olroghaye@yahoo.com
 
 
 

اندازه: 100px-50px
حجم:  6kb



 





Powered by WebGozar



RSS
 
  کلیه حقوق مادی و معنوی این وبلاگ برای مدیر آن محفوظ است